Answer :

ที่จริงความโลภ ความอยากได้นั้นมีอยู่ 2 แบบ คือ แบบไม่บริสุทธิ์ กับ แบบบริสุทธิ์

แบบแรก เป็นความอยากได้ของคนมีกิเลสตัณหาเป็นแรงกระตุ้น ส่วนมากมุ่งผลประโยชน์ของตนเป็นที่ตั้ง จะเปรียบได้กับคนทำงานหนักได้ เพราะแรงกระตุ้นของยาเสพติด กระตุ้นให้ทำงานไปชั่วระยะหนึ่ง พอหมดฤทธิ์ยาก็ทำให้ร่างกายอ่อนเพลียอย่างเดิม และยิ่งอ่อนเพลียมากขึ้นทุกวัน ต้องเพิ่มปริมาณยามากขึ้นเรื่อยๆจนในที่สุดก็ต้องตายเพราะยานั้น

แบบที่สอง คือ แบบบริสุทธิ์ เปรียบเสมือนน้ำที่กลั่นสะอาดแล้ว ไม่มีฝุ่นละอองหรือ เชื้อโรคเลย ย่อมให้คุณแก่ร่างกายโดยส่วนเดียว ดังนั้น การทำบุญแล้วอยากได้บุญ เราถือว่าเป็นความอยากแบบบริสุทธิ์

การทำบุญแล้วอธิษฐาน

การอธิษฐาน ถือว่าเป็นบารมี (บารมี คือ การทำความดีอย่างยิ่งยวด) ซึ่งเรียกว่า อธิษฐานบารมี การทำบุญแล้วอธิษฐานจึงเป็นไปเพื่อจะได้ไม่นำผลบุญที่ตนได้รับไปใช้ในทางเสื่อม เช่น บางคนอธิษฐานว่า ขอให้รวย แต่พอรวยกลับเอาเงินไปใช้ในทางเสื่อม ก่อกรรมทำให้ผู้อื่นได้รับความเดือดร้อนเพราะไม่ได้อธิษฐานกำกับไว้ ในทางตรงกันข้าม เมื่อทำบุญแล้ว ควรอธิษฐานว่า ด้วยผลบุญกุศลนี้ ขอให้ข้าพเจ้ามีทรัพย์ในการสร้างบุญบารมี ไม่ใช้ทรัพย์ไปในทางเสื่อม ให้มีโอกาสสร้างบุญบารมียิ่งๆขึ้นไป ให้สามารถหมดกิเลสได้โดยง่ายโดยเร็วพลันเทอญ เป็นต้น ดังนั้นเราจึงควรอธิษฐานกำกับด้วย