บันทึกหน้าแรกของฉัน

เธอ...ชื่อธรรมะ

ธรรมะไม่เคยสอนฉันเลยว่า ฉันต้องครึ...

จะต้องทำหน้าเศร้าและหดหู่...ผมยุ่ง และไม่รู้จักรีดเสื้อ

ธรรมะเพียงแต่สอนฉันให้มีใจที่สดชื่น

ไม่สะดุ้งสะเทือนต่ออุปสรรค...

สอนให้ฉันรู้ว่า "สิ่งที่ควรเรียนรู้อันดับแรก คือ ..ตนเอง..."

สิ่งใดที่ฉันไม่ปรารถนา....ก็อย่ากระทำกับผู้อื่น.....

ฉันควรจะ.....เป็นเพื่อนที่ดีสักคน

มากกว่า....อยากมีเพื่อนที่ดีสักคน

รู้จักคำว่า "พอดี" คือ "พอ..ถึงจะดี"

รู้จักการแบ่งปัน....มากกว่าการสะสม

อย่าวิ่งหาความสุข.....จากสิ่งที่ไม่มี

"แต่ให้มีความสุขจากสิ่งที่มี"

ในท่ามกลางความวุ่นวาย....ฉันควรมีใจที่สงบ

ในความเงียบเหงา...ฉันควรมีใจที่ร่าเริง

และในสิ่งที่เลวร้าย....ให้ฉันมองหาสิ่งที่ดีงาม...

สิ่งเหล่านี้เพื่อนชื่อ "ปริญญา" ไม่เคยบอกฉัน

ทำให้ฉันรักเพื่อนชื่อ "ธรรมะ" มากขึ้นนะ.....

เธอไม่ได้อยู่ไกลเพียงแค่ใจสัมผัส และรับรู้ได้

ถ้าเธออยากจะรู้จักฉันและเธอ....

ไม่ยาก.... "เพียงเธอทั้งหลายก้าวเข้ามา"....

ณ...ชมรมศีลธรรมพัฒนาชีวิต (พัดจิ)

"เรากำลังรอเพื่อนใหม่".... ด้วยใจชื่นชม